مشارکت اقتصادی زنان و باروری در ایران

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

چکیده

بیشتر تحقیقات نشان می­دهند که رابطه­ای معکوس بین مشارکت زنان در نیروی کار و فرزندآوری وجود دارد. با این‌حال با وجود کاهش چشمگیر باروری در ایران طی دو دهه گذشته، مشارکت زنان رشد قابل ملاحظه‌ای نداشته است. برای بررسی این موضوع، این مطالعه دو هدف را دنبال می­کند: نخست، تبیین نظری رابطه‌ی مشارکت اقتصادی زنان و فرزندآوری آن‌ها؛ دوم، بررسی تجربی موضوع با استفاده از داده­های «آمایش هزینه و درآمد خانوار» مرکز آمار ایران برای سال‌های 1370 تا 1391. طبق مدل نظری، دو رابطه متقابل بین مشارکت اقتصادی زنان و فرزندآوری آن‌ها قابل تصور است. از یک طرف، اثر درآمدی که از طریق آن مشارکت بیشتر زنان می­تواند موجب افزایش درآمد خانوار و در نتیجه باروری بالاتر ­شود؛ از طرف دیگر، اثر جانشینی که طبق آن تمایل به فرزندآوری خانوار، مشارکت اقتصادی زنان را تضعیف می­کند. نتایج یک سیستم معادلات همزمان در داده­های تابلویی استانی، وجود هردوی این روابط را تأیید می­کند. برای مواجهه با این مشکل درونزایی، در خردسنجی از هم­جنس بودن دو فرزند اول بعنوان متغیر ابزاری تصمیم برای باروری مجدد استفاده می­کنیم. بر اساس نتایج، رابطه مورد بررسی در ایران بیشتر طبق الگوی اثر درآمدی است. بر این اساس، رفتار جانشینی فرزندآوری و مشارکت، که بیشتر تابع متغیرهای فرهنگی است، در دوره مورد بررسی متحول شده است. بنابراین تسهیل مشارکت و حمایت از زنان شاغل در ایران تهدیدی برای بدتر شدن وضعیت باروری نیست و حتی ممکن است از طریق افزایش درآمد، یک سیاست تشویق فرزندآوری نیز محسوب شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Female Labor Force Participation and Fertility in Iran

نویسندگان [English]

  • Shahrzad Kazemi
  • Ali Mazyaki
  • Seyed Farrokh Mostafavi
چکیده [English]

Female labor force participation (FLP) has been shown to be inversely correlated with fertility based on most literature. However, despite a considerable decline in fertility rate in Iran over the past two decades, women's participation in labor force has not been increased significantly. To investigate the issue, this study is following two objectives: First, to explain the relationship between the FLP and childbearing, theoretically. Second, to study empirically the matter using the data of Household Income and Expenditure Survey (HIES) conducted by the Statistical Center of Iran (SCI) in years 1991 to 2012.
Based on the theoretical model, two mutual relationships can be explained for FLP and childbearing.  In one hand, female labor force participation can lead to increase of family income and fertility. On the other hand, there is the substitution effect by which a woman who has desire to bear a child, would undermine her economic participation. Existence of both effects system was confirmed, using simultaneous equations in provincial panel data. To encounter this endogeneity problem, we employed an instrument variable as “same gender of the first two children” for decision of having another child. Based on the results, the relationship between FLP and fertility in Iran is based on the income effect. Accordingly, the substitution effect of childbearing and labor force participation which is under influence of cultural factors, has been evolved. Hence, it does not seem that facilitating FLP and support of employed women would be a threat to fertility behaviors in Iran. Even, it might be considered as an encouraging policy for childbearing by enhancing family income

کلیدواژه‌ها [English]

  • Female Labor force Participation
  • Fertility
  • Income effect
  • Substitution Effect
  • Endogeneity